Αγάπα με τις ώρες που μπορείς...

Πόσο πολύ σε περιγράφει αυτός ο στίχος τελικά? Στα δικά σου μέτρα & σταθμά τα θες όλα. Και καλά κάνεις. Δικαίωμά σου... Εγώ κουράστηκα όμως να με αγαπάς τις ώρες που μπορείς...
Προχτές το βράδυ είχες μία πολύ δύσκολη στιγμή και εγώ όπως πάντα ήμουν ¨εκεί"... Και αν ξαναγινόταν κάτι ανάλογο ξέρω ότι πάλι εκεί θα ήμουν... Με οποιοδήποτε ρόλο κι αν είχα στην ζωή σου...
Γιατί? Γιατί έτσι είμαι εγώ... Γιατί τόσα χρόνια, τόσοι άνθρωποι και ακόμα όμως δεν έχω μάθει τίποτα... Ή απλά ... έτσι είμαι εγώ...

Έψαχνα το λάθος τόσο καιρό...Το λάθος τελικά ήταν ότι δεν έφυγα την στιγμή που κατάλαβα ότι θες όλα όσα προσφέρω απλόχερα και χωρίς απαιτήσεις και όχι εμένα...
Ναι...έτσι είναι...Δεν ήθελες εμένα ουσιαστικά, αλλά όλα όσα ένοιωθα για εσένα, όλα όσα θα μπορούσα να κάνω γι αυτά που ένοιωθα...

Πόνεσα, έκλαψα και παραιτήθηκα... Και νόμιζα πως αυτό ήταν...Τα λόγια σου όμως πάντα με γύριζαν πίσω...Και έτσι ξαναπόνεσα και ξαναέκλαψα και απέρριψα τον εαυτό μου. Τον έβαλα τιμωρία... Μειώθηκα σαν άνθρωπος και σαν γυναίκα... Έφτασα στον πάτο και δεν είχα καμία δικαιολογία, την διαδρομή την ήξερα πολυ καλά...

Δεν ξέρω τελικά αν μου έκανες κακό ή αν εγώ το επέτρεψα. Το σίγουρο είναι ότι με άλλαξες και δεν ξέρω αν μου αρέσω έτσι...


Πάω μια βόλτα με το αυτοκίνητο...Δεν ξέρω τι ψάχνω να βρω... Μάλλον τον εαυτό μου...

Τίποτα σημαντικό, ζω μονάχα εν λευκώ...

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
γιατί τα βράδια κρύβεστε στο γκρίζο
βλέπω στο άσπρο σας την προβολή μου
και το μετά απ’ το μετά γνωρίζω

Αν είχα θάρρος για να πω το έλα
τώρα δε θα ‘χα τη φωτιά στο αίμα
αν είχε χρώμα θα ‘ταν άσπρο η τρέλα
αν είχε σώμα θα ‘ ταν πάλι ψέμα

Κοίτα τα χέρια πώς γυρνούν στον τοίχο
σα να χορεύουνε με τη σιωπή μου
κι εγώ που χρόνια γύρευα το στίχο
που θα εξηγήσει τη βουβή ζωή μου

Μεταμφιέζω τη σιωπή σε λέξη
και τη χαρίζω σ’ όποιον μου εξηγήσει
να ‘χει το μέλλον μου να επιλέξει
ποιο παρελθόν μου θα ξαναγυρίσει

Τίποτα σημαντικό
Ζω μονάχα εν λευκώ

Λευκή μου τύχη και λευκή ζωή μου
καλά τα λένε οι έγχρωμοί μου φίλοι
το πρόβλημά μου η υπερβολή μου
κι ό,τι αργεί απάντηση να στείλει

Αν είχε θάρρος να φανεί ο λόγος
τώρα δε θα ‘τανε φωτιά στο αίμα
αν είχε χρώμα θα ‘ταν άσπρο ο φόβος
αν είχε σώμα θα ‘ταν σαν κι εμένα

Αν σ’ αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε σ’το πουν να μάθεις να το κλέβεις
κι αν θες να δεις τ’ αληθινά να καίνε
πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν ‘ανέβεις

Δε σε λυπούνται που δεν το ‘χεις νιώσει
κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος
και που κανείς δεν είχε λάβει γνώση
πως η σιωπή σου ήταν χρόνια κρότος

Δικαίωμά μου να ποντάρω λίγα
δικαίωμά μου να πηγαίνω πάσο
κι εκεί που λένε πως ποτέ δεν πήγα
εγώ δεν πρόλαβα να το ξεχάσω

Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ’ αυτόν το τόνο του λευκού στο βλέμμα
του λέω μια φράση σα να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να ‘ναι σαν κι εμένα


Νατάσα Μποφίλιου - Εν Λευκώ


Ένα υπέροχο τραγούδι από μία νέα καλλιτέχνιδα...

Ο έρωτας είναι ευλογία και κατάρα μαζί...

"Εκεί που πας, πήγαινε. Μα μην πεις αυτό που η καρδιά σου θέλει να ομολογήσει. Έχει κατάρα ο Έρωτας, που ανοίγει το κελί της σαν ξεστομίσεις τις μαγικές κουβέντες!!!"
( Ναταλία - ηλίθια ρομαντική, ρομαντικά ηλίθια)

Καλή χρονιά...

Νέα χρονιά,νέα συναισθήματα,νέοι στόχοι ανακατεμένοι με τους ανεκπλήρωτους παλιούς...
Και να που ήρθε η ώρα να νοιώσεις όπως εγώ...Ρόδα ήταν και γύρισε...Είδες πόσο δύσκολη είναι η απόρριψη? Αν και μου είναι δύσκολο να δεχτώ ότι νιώθεις έντονα για κάποιον άλλο άνθρωπο, για κάποιον άνθρωπο που σε πλήγωσε, το προτιμώ από το να πιστέψω ότι τελικά ήσουν κενός...

Καλή μας χρονιά...

"Πες μου τι θα 'μαι αληθεια εγω χωρις εσενα και σε ποια κολαση θα ξοδευτω ξανα..."

Τελευταίο ποστ για αυτή την χρονιά...Φεύγει άλλος ένας χρόνος και ελπίζω μαζί του να πάρει όλα τα άσχημα που έγιναν αιτία να χαμογελάμε λιγότερο...


Ακόμα κι αν πεις καληνύχτα
σ' έχω δέσει μ' έναν όρκο γλυκό
στα περίεργα γαλάζια σου ξενύχτια
σ' όποια πεις σ' όποιον πω σ' αγαπώ

Ακόμα κι αν πεις καληνύχτα
και να ζήσω πια μαζί σου δεν μπορώ
στα περίεργα γαλάζια σου ξενύχτια
πάλι θα 'θεις και θα 'ρθω και εγώ

Ακόμα κι αν πεις καληνύχτα
πάλι θα 'ρθεις και θα 'ρθω και εγώ....

Τώρα που γρήγορα νυχτώνει
Σαν παραμύθι θα στο πω
Ό,τι αγαπάς δεν τελειώνει
Και γω ακόμα σ' αγαπώ

Τώρα που γρήγορα βραδιάζει
Σαν τραγουδάκι θα στο πω
Ό,τι θυμάσαι δεν βουλιάζει
Μη με ξεχνάς που σ' αγαπώ

Είναι πολλά που δεν τα ξέρεις
Κι ήθελα τόσονα στα πω
Όμως δεν θέλω να υποφέρεις
Γιατί ακόμα σ' αγαπώ...

Emeis den xanomaste...Apla proxwrame...Proxwrhse esu gia na parw kai egw dunamh na ksekinhsw...