Αν μπλέξουμε οι δυο μας δεν θα΄χει γυρισμό το πρώτο μας ταξίδι Κι αν κάνεις πως μ΄αγγίζεις δεν θα΄χει τελειωμό η νύχτα αυτή που αρχίζει Επικίνδυνα σε θέλω...
Και κάπου εκεί ανάμεσα στα όνειρα, κρυμμένος και ένας εφιάλτης... Αυτό το μουτράκι όπως φένεται δεν θα τα καταφέρει...Και σήμερα το συνειδητοποίησα... Μέμο με το όνομα... ή αλλιώς "μίμης", "βλαμέμος", "φώκια" ...
Love u darling doggie...
Μετά από ένα μικρό διάλειμμα ,εθνικής εορτής γαρ, ξανά εδώ στο γραφείο...Αδυνατώ να δουλέψω...Ακούω Doris Day και το αγαπημένο μου "perhaps, perhaps, perhaps"...
Αντί για την παγερά αδιάφορη και θορυβώδη Ιερά Οδό, θα ήθελα να ήμουν στην υπαίθρια αγορά του Notting Hill, κρατώντας στο χέρι ένα ζεστό caramel macciato, και δείχνωντάς σου με ενθουσιασμό μέσα από τα δικά μου μάτια, το βροχερό και κρύο λονδινάκι...Όχι τις χλιδές του...ούτε τα πολύσύχναστα μέρη του...Αλλά να σε πάω σε όλα εκείνα τα μικρά, διαφορετικά και πέρα του δέοντος όμορφα μέρη...που συνήθιζα να πηγαίνω...
