...

...no matter how bad things get, they can always get worse...

έρωτας βροχή...

Ο έρωτας είναι σαν την βροχή...

...Ο καλύτερος τρόπος να απολαύσεις την "βροχή" είναι κρατώντας ομπρέλα...

Αν με ρώταγες παλιότερα, θα σου έλεγα ότι είναι υπέροχο να απολαμβάνεις να πέφτει η "βροχή" πάνω σου, ασταμάτητα, με ένταση...Θα σου έλεγα ότι είναι κάθαρση...

Είναι... αλλά ο κίνδυνος της ¨πνευμονίας" είναι εκεί απέναντί σου και σε κοιτάει κατάματα...Και μετά, μόνο την ομορφιά της βροχής δεν θα θυμάσαι...

Από την άλλη θα υπάρξουν και άλλοι που θα πουν, πως μπορείς να απολάυσεις την "βροχή" φορώντας αδιάβροχο ή ακόμα μένοντας σπίτι και κοιτώντας την από το παράθυρο...

Πάλι χάνεις την μαγεία της όμως...Πάλι κάτι μένει μισό...

Επιμένω...ο καλύτερος τρόπος να απολαύσεις την "βροχή" είναι κρατώντας ομπρέλα...

Όλες οι αισθήσεις είναι σε έξαρση...

Μυρίζεις...το χώμα μουσκεμένο απο την "βροχή" και ποτίζει αυτή η μυρωδιά το μέσα σου...

Βλέπεις τις σταγόνες της "βροχής" άλλοτε να χαστουκίζουν τρελά τον δρόμο, άλλοτε να χάνονται στον αέρα και άλλοτε να λιμνάζουν...

Νιώθεις την δροσερή υφή της στο δέρμα σου καθώς σε πιτσιλάει...

Ακούς το υπέροχο "τραγούδι" της...

Και όλα αυτά...είναι ακόμα πιο απολαυστικά όταν μοιράζεσαι την "ομπρέλα" σου...

Υ.Γ. Παρόλο που το ξέρω πια...Πάλι για "πνευμονία" με βλέπω...

βρέχει...

...Βρέχει και δεν έχω "ομπρέλα"...

λευκό...

Αντέχεται τόσο λευκό?

Τόσο φως?

Αντέχεται...και είναι υπέροχο...

Υ.Γ. αν αντί για λευκό φως βλέπεις ¨κενό"...

...τότε μάλλον πρέπει να αλλάξεις οπτική γωνία :-)))

Don’t chase me.... if you are not ready to catch me...

...to whom it may concern...

ο κυκλοθυμισμός του ΄'καρκίνου"...

Η πιο καλή δικαιολογία μου...περί κυκλοθυμισμού μου..."Καρκινάκι" βλέπετε...

"Ζώδια - Καρκίνος - Αλλαγή Λάμπας"
Όταν πεισθεί ότι η λάμπα είναι οριστικό παρελθόν, θα την αφήσει στη θέση της για να του θυμίζει τις έντονες στιγμές που περάσανε μαζί."

Τι να πει κανείς... Αφού έχει απόλυτο δίκιο...

τα όνειρα πειράζω...

...Κάτι αισθήματα βαριά
Σχολάν’ τα μεσημέρια
Και μου πετάνε στην καρδιά
Κανέλες και πιπέρια
Όχι δε θέλω συνοδό
Θέλω να βγαίνω μόνη
Μ’ ένα παλτό πολύ παλιό
Με φόδρα που ξηλώνει ...