Κάπως έτσι μπήκε και ο Μάρτης...
Να ναι τυχαία άραγε η γνωστή λαϊκή ρήση "Μάρτης, γδάρτης και παλουκοκάφτης?"...
Μάλλον μόνο τυχαία δεν είναι... Για την Ελλαδίτσα αυτός ο Μάρτης είναι η αρχή μιας πολύ δύσκολης διαδρομής...Οικονομικής, κοινωνικής και πνευματικής...
Μετά από ένα υπέροχο ταξίδι στο κοντινό Λονδίνο, προσγειώθηκα άγαρμπα στην Ελληνική πραγματικότητα...Δεν ξέρω πια αν ο ήλιος και η θάλασσα είναι αρκετά για να μας κάνουν να ξεχάσουμε την μιζέρια που μας έχει περικυκλώσει περίτεχνα...Δεν ξέρω πια αν τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια (μια που και αυτά πια θα είναι απαγορευτικά) θα βοηθήσουν έστω και βραχυπρόθεσμα να ξεχαστούμε...
Πάλαι ποτέ όμορφη χώρα, που άσχημα "κάηκε"...
Και εκεί που ο Έλλην βάλλεται από παντού, σημαντικότερο γεγονός σε ετούτη την χώρα είναι τα κουτσομπολικο-κοσμικά της...
Αντίδραση?Αναισθησία?Άγνοια?Ύπνωση?Αναβλητικότητα?
Πως τα καταφέρανε/με έτσι?Ευτυχώς οι "γνωστοί-άγνωστοι" δεν έχουν καταφέρει να καταστρέψουν την ομορφιά όσων ακόμα μας κάνουν περήφανους...
