1+1=2

Τώρα γιατί εμένα πότε μου βγαίνει 3, πότε -1 δεν ξέρω...
Μάλλον δεν είμαι καλή με αριθμούς και "νούμερα"...Ποιος ξέρει...

...

Δύσκολα τα "πρέπει"... Κουραστικά.

Κουραστικές και οι αέναες συζητήσεις...

Δεν έχω καλή διάθεση...

Απόφαση εργασιακού περιεχομένου με τριβελίζει...

Once again...

Αργά ή γρήγορα...

Όσο μια βόλτα διαρκεί...

Κάποιες φορές, θέλεις απλά να γράφεις...

Χωρίς συγκεκριμένη αιτία, χωρίς συγκεκριμένο παραλήπτη...

Απλά για να μην εκραγούν οι λέξεις στο μυαλό σου...

Κι άρχισε η νύχτα ...

πάλι νύχτα να ζητάει...

Μικρή αυτοκινητάδα μέχρι το μελίσσι...Η κατασκήνωση κλειστή και η παραλία όλη δική μου...
Έβγαλα τις κόκκινες μπαλαρίνες μου και περπάτησα μέχρι το τέλος της παραλίας...
Απίστευτος ήλιος...μουσική στο Ipod...άμμος στα πόδια...και μυρωδιά θάλασσας...
Η παραλία είχε νωρίτερα κι άλλους επισκέπτες που άφησαν τα ίχνη τους ζωγραφίζοντας πάνω στην άμμο τις κλασικές καρδιές με τα μονογράμματα τους...

Κάθισα στην άμμο...έβγαλα το minibook από την τσάντα...και έβαλα μουσικούλα...
Ο Moby ταιριάζει απόλυτα στην διάθεση μου αυτήν την στιγμή...
Whispering wind λοιπόν...και ο άνεμος όντως να μου ψυθιρίζει γλυκά στο αυτί...
Διάφορες σκέψεις...όμορφες κατά κύριο λόγο που προκαλούν χαμόγελα...

Νιώθω γεμάτη...γεμάτη απο σκέψεις, συναισθήματα και λέξεις που δεν έχουν ειπωθεί...

για ένα λεπτό...

...δεν είμαι εδώ για κανέναν...

και από εδώ και από όλα λείπω...

(έστω για ένα λεπτό...)

έτσι ξαφνικά...

...σαν θύελλα από κρυφές σκέψεις...
...σαν ποτάμι από χαρούμενα γέλια...
...σαν βροχή από ανείπωτες λέξεις...
...σαν φωτεινός ήλιος που ζεσταίνει την ψυχή...
...σαν σκοτάδι που με νανουρίζει...

έτσι ξαφνικά και απροσδόκητα...