Longing...

Αν μπλέξουμε οι δυο μας
δεν θα΄χει γυρισμό
το πρώτο μας ταξίδι
Κι αν κάνεις πως μ΄αγγίζεις
δεν θα΄χει τελειωμό
η νύχτα αυτή που αρχίζει
Επικίνδυνα σε θέλω...

όνειρα και εφιάλτες...

Και κάπου εκεί ανάμεσα στα όνειρα, κρυμμένος και ένας εφιάλτης... Αυτό το μουτράκι όπως φένεται δεν θα τα καταφέρει...Και σήμερα το συνειδητοποίησα...
Μέμο με το όνομα... ή αλλιώς "μίμης", "βλαμέμος", "φώκια" ...

Love u darling doggie...

Μετά από ένα μικρό διάλειμμα ,εθνικής εορτής γαρ, ξανά εδώ στο γραφείο...Αδυνατώ να δουλέψω...Ακούω Doris Day και το αγαπημένο μου "perhaps, perhaps, perhaps"...

Αντί για την παγερά αδιάφορη και θορυβώδη Ιερά Οδό, θα ήθελα να ήμουν στην υπαίθρια αγορά του Notting Hill, κρατώντας στο χέρι ένα ζεστό caramel macciato, και δείχνωντάς σου με ενθουσιασμό μέσα από τα δικά μου μάτια, το βροχερό και κρύο λονδινάκι...Όχι τις χλιδές του...ούτε τα πολύσύχναστα μέρη του...Αλλά να σε πάω σε όλα εκείνα τα μικρά, διαφορετικά και πέρα του δέοντος όμορφα μέρη...που συνήθιζα να πηγαίνω...

"...fly me far away from here..."

Nobody knows it...

Απόψε που βρέχει...νομίζω ότι σε ερωτεύομαι...με έναν αφελή, παιδικό, ξεγνοιαστο τρόπο...

sunrise...sunrise...

Δεν θα καταλάβω ποτέ...

απόγευμα ιουλίου...

Μόλις τελείωσα την δουλειά...Μόνη στο γραφείο και το σκέφτομαι να σηκωθώ, να πάω στο αυτοκίνητο και μετά να κάνω την γνωστή υπομονή στην εθνική μέχρι να φτάσω σπιτάκι μου!!!
Έβαλα λίγο μουσικούλα, χρειάζομαι μερικά λεπτά χαλάρωσης...

Και ενώ νιώθω σωματικά κουρασμένη,και χρειάζομαι διακοπές, ψυχικά είμαι σε απίστευτα υπερδιέργεση!!!Σωρός σκέψεων και συναισθημάτων...Συγκεκριμένων σκέψεων...χμμ...

Κάτι πρέπει να κάνω γι αυτό σύντομα γιατί τριβελίζει το μυαλό μου μία συγκεκριμένη σκέψη τον τελευταίο καιρό...

Καμία συνοχή και πάλι εεε???Δύσκολα τα πραγματα!!!

Τώρα εγώ γιατί χαμογελάω???

...

Βραδιά με παρέα τον Moby, everloving, dream about me, porcelain,Whispering Wind klp...Διάθεση χαλαρή και σκεπτική θα έλεγα...Τελευταία έχω παραγίνει ευαίσθητη στο κόκκινο κρασί...Με ζαλίζει εύκολα...παρόλαυτά εξακολουθεί να παραμένει σταθερή αξία ειδικά όταν έχω διάθεση να "γράψω"...

like a whispering wind you sent to me...
like the whispering wind it makes you all mine
like the whispering wind you stand here with me...

Πως μου αρέσει να νιώθω τον αέρα στο προσωπό μου...Από μικρή έχω αυτή την ανάμνηση... Το συναίσθημα παραμένει ίδιο κάθε φορά...Απίστευτη κάθαρση... Άδειασμα από σκέψεις, έννοιες, άγχη...

I am full of feelings right now...

Δεν νομίζω ότι έχουν συνοχή τα όσα γράφω, αλλά η αλήθεια είναι ότι διόλου δεν με απασχολεί...