δεν πειράζει...

Δεν αντεχω αλλο ελα,
ελα παρε με αγκαλια
να πεθανουμε στα γελια
να 'ναι παλι οπως παλια ...

όλα ή τίποτα...?

Υπάρχει αλήθεια στο "όλα"?

Και πόσο ψέμα χωράει στο "τίποτα"?

Πόσο κοντά είνα η κορυφή από τον πάτο

και πόσο μακριά μοιάζει ο πάτος από την κορυφή?

Το σχοινί φθαρμένο και η ψυχή σου, κάνει φιλότιμες

προσπάθιες να ισορροπήσει κάπου ανάμεσα στο τίποτα

της κορυφής τους και στο όλα του πάτου τους...

Υπάρχει αλήθεια στο "όλα"?
Και πόσο ψέμα χωράει στο "τίποτα"?

Ρητορικά ρωτώ!!!

Το όλα μου, τίποτα σου & το τίποτα σου, όλα μου...

recent memories...

ένα κλικ και σε θυμήθηκα...

...

μπούρδες...

come as you are...

Κανείς δεν έρχεται στην ζωή μας τυχαία...

Εσύ ήρθες για κάποιο λόγο που ακόμα

δεν τον έχω καταλάβει...

...

πόσο διαρκεί ένα λεπτό...?

here comes the rain again...

αέναες αναζητήσεις

δίνουν νόημα στις νύχτες...

αδειάζω τον εαυτό μου

σε μερικές ψηφιακές γραμμές και με

ξαναγράφω από την αρχή...

παύση.

τραγούδι στο repeat...

ο κέρσορας αναβοσβήνει...

στιγμιαία σκέψη : was it a bad timing?

αναθεματισμένος χρόνος...

το σύμπαν παίζει τα παιχνίδια του...

και αυτή την φορά δεν έχω τρόπο να σου πω

για το πόσο "μπούρδες" είναι αυτά που λέει ο Coelho

απλά και μόνο για να μου αποδείξεις το αντίθετο...

δεν υπάρχει πια συνοχή στις ψηφιακές γραμμές μας,

δεν μοιάζουν οι διάλογοι σαν από βιβλίο...

και δεν ξέρω τι με ενοχλεί πιο πολύ...

που δεν ξέρω? ή που νομίζω ότι ξέρω?

παύση.

μάλλον με ενοχλεί που ψάχνω να βρω τι έλεγαν

τα "ψιλά γράμματα" κάπως καθυστερημένα...

και γιατί ακόμα μία φορά δεν τους έδωσα την πρέπουσα σημασία έγκαιρα...