Θυμάσαι? Εκείνη την Κυριακή?Που με είχες πιάσει από το χέρι σαν παιδί και γέλαγες...Πόσο είχα φοβηθεί εκεί ψηλά...Σε έβλεπα να γελάς και ξεχνιόμουν...Είχα καιρό να νιώσω παιδί...Σε ευχαριστώ...

Cake - I will survive...

Persona non grata...

Made by you... October 2007

Μια φορά και έναν καιρό...

Παραμύθια, ξωτικά, νεράιδες, δράκοι και μάγισσες... Μαγεμένα δάση, ανεξερεύνητες θάλασσες...

Κάπου εκεί ανάμεσα τους και εγώ, χωρις συγκεκριμένο σκοπό... Περιπλανιέμαι και σε αναζητώ...Πότε σε βρίσκω, πότε σε χάνω...Μα συνεχίζω να σε αγαπώ...

Μονόγραμμα...

Άκου, άκου...
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει- ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει –ακούς;
Είμ’εγώ που φωνάζω κι ειμ’εγώ που κλαίω. Μ’ακούς
Σ’αγαπώ, σ’αγαπώ, μ’ακούς.»

Να μ΄αγαπάς, ν΄ανησυχείς απαγορεύεται...

Λάθος είσαι. Λάθος είμαι κι εγω για σένα.. Και όχι δυο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό.. Αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά..
Θα σου πω αντίο. Τώρα που ακόμη μπορώ.

Υ.Γ. δανεισμένο...

Είναι τ' αστέρια απλωμένα,μα δεν τα βλέπω,δεν τα θέλω αναμμένα...

Δεν είμαι εδώ για κανένα
κι από εδώ κι απ' όλα λείπω
Δεν είμαι εδώ
δεν έχει κτύπο η καρδιά
δε ζω για κανένα

Δεν είμαι εδώ για κανένα
λέω πως δεν είμαι εδώ και λείπω
Δεν περιμένει άλλο τίποτα η καρδιά
μονάχα εσένα