sms...

Γραπτό μύνημα στο κινητό μου... και μου αποσπά την προσοχή από τις σκέψεις μου...


" Φτιάχνω βασιλόπιτα...μήπως αντί για ζάχαρη άχνη να βάλω κόκα...?" Να δώσω το μεγαλύτερο κομμάτι στον θεό μήπως αλλάξει τακτική?"
"Σ."


Χαμογελάω... και απαντάω...


"Τότε θέλω 3πλό κομμάτι"... "Μακάρι να ήταν όλα αλλιώς κοριτσάκι μου...Ψευδαισθήσεις ανόητων ανθρώπων...Μυαλό δεν βάζουμε...αλλά ξέρεις κάτι? Τα αντίο είναι για τους αδύναμους (ή συνειδητοποιημένους). Οι δυνατοί (ή αλλιώς ανόητοι) δεν φεύγουν, το παλεύουν...

Ε, θα το παλέψουμε λοιπόν!!!

ισσοροπώντας...

χωρίς την δεξιοτεχνία του ακροβάτη...

χωρίς την επιμονή του αθλητή...

και με την άγνοια φόβου ενός παιδιού...

προσπαθώ να ισσοροπίσω ...

Κάποιες φορές ζαλίζομαι...

Κάποιες άλλες κουράζομαι...

Και κάποιες απλά ξεχνιέμαι και ....

ξανά από την αρχή...

Η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως???

σαν αερικό να ζήσω...

Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο

και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία...

Οδυσσέας Ελύτης

just the truth...

όταν το ρολόι δείξει δώδεκα...

Αύριο κάπου εκεί στα μεσάνυκτα...

Αποχαιρετώντας έναν ακόμα χρόνο, με τα καλά του και τα κακά του...

Περιμένοντας τον καινούριο με ανυπομονησία και με προσδοκίες για ό,τι καλύτερο...

Ανταλλάσοντας δώρα με οικεία πρόσωπα...

Μαθαίνοντας χαρμόσυνα νέα...

Κάπου εκεί ανάμεσα σε χαρά, ελπίδα και ευτυχία...θα σκεφτώ ό,τι έμεινε πίσω...

Θα σκεφτώ νοσταλγικά...Όπως θα σκεφτείς και εσύ...όπως θα σκεφτούν πολλοί γύρω μας...

Γιατί κάθε "αντίο" είναι δύσκολο μέχρι την συνειδητοποίησή του...

Καλή μας Χρονιά...

Τίποτα πια στην τύχη, τίποτα...

"...Tώρα που ησύχασε και εμένα η καρδιά μου..."

Έτσι απλά...

Τίποτα δεν είναι τυχαίο...όλα όσα γίνονται, γίνονται για κάποιο λόγο...
Τετριμένο μα έχει εφαρμογή...
Για όλους μας έρχεται εκείνη η στιγμή που όλα όσα γίνονται μας κάνουν να σκεφτόμαστε πως πρέπει να βρούμε διέξοδο, να φύγουμε...
Και δεν είναι η γνωστή φυγή ηττοπάθειας και παραίτησης...
Δεν είναι φυγή άρρωστη ή περίπλοκη...
Είναι φυγή ουσιαστική από ό,τι μας κρατάει πίσω...Από αυτό που έχουμε την δυνατότητα να είμαστε αλλά δεν είμαστε...

"Φύγε" λοιπόν... όπως ξέφυγε, μεταλλάξου, ανανεώσου...
"Φύγε", γιατί βαρέθηκες τα μουντά, τα γκρίζα και τα άσχημα...
"Φύγε", γιατί δεν σου αρκεί το λίγο και το μίζερο...
"Φύγε", μακριά από το δήθεν και την βλακεία που καμουφλάρεται ως δικαιολογία για τα πάντα...
"Φύγε", μακριά από όλα όσα σε ταλαιπώρησαν...
"Φύγε", από ό,τι σε πνίγει και αυτό θα είναι ΓΙΟΡΤΗ από μόνο του...

Κάνε μία μεγάλη "βουτιά" και φύγε...Θα πιάσεις πάτο πρώτα... Έτσι πάει... Αλλά μετά, την επιφάνεια σου δεν θα την μοιράζεσαι με κάποιον που δεν αξίζει, αλλά μόνο με όσους έχουν τα κότσια να "επιπλεύσουν" μαζί σου!!!


"Φύγε" ή αν δεν μπορείς να φύγεις εσύ, ανάγκασε τους άλλους να φύγουν...Αυτούς τους άλλους που δεν σου αξίζουν!!!

Χάρη θα τους κάνεις...