smile...

because It's free,legal,and non-fattening... :ppp

Παρασκευούλα ζάχαρη, Παρασκευούλα μέλι...Επιτέλους...Δύσκολη εβδομάδα φτάνει στο τέλος της...
Αν και τελικά δεν κοιμήθηκα καθόλου και ήρθα στο γραφείο με εξαιρετικά νυσταγμένη διάθεση , ομολογώ ότι είχα μια ενδιαφέρουσα νύχτα...με καλό παρεάκι, εκπομπούλα ιντερνετική (αγαπάμε ghs-radio ειδικά Πέμπτες βράδυ)...και πρωινή κουβέντα "έκπληξη" που διεκόπει βιαίως γιατί έπρεπε να έρθω στο γραφείο...

Η εθνική οδός πηγμένη...(κάθε μέρα υπάρχει ένας λόγος εξάλλου που την κάνει να μοιάζει με ένα τεράστιο parking αυτοκινήτων)...Στο ραδιόφωνό μου παίζει Muse - Undisclosed desires...
Και το μόνο που σκέφτομαι είναι να περάσουν γρήγορα οι επόμενες ώρες...και να έρθει το όμορφο Σαββατοκυριακάκι μας...


Καλημέρα να έχουμε...

Ό,τι πήρανε...πήρανε...

Τέλος οι "εκπτώσεις" ...

F W B ...

Ή αλλιώς Friends With Benefits...

Στο σημερινό κόσμο των "ραντεβού" και των "σχέσεων" το N.S.A (no strings attached) είναι εξαιρετικά δημοφιλές... Ακριβώς όπως λέει και η φράση, όταν δεν υπάρχει η "αποκλειστικότητα", τότε δεν υπάρχουν και υποχρεώσεις αλλά ούτε και προσδοκίες...

Και όχι δεν είναι το ίδιο με το fuck buddies... μιας και οι τελευταίοι δεν είναι φίλοι, απλώς "πηδιούνται" περιστασιακά: οι friends with benefits θα πάνε την άλλη μέρα για καφέ∙ οι fuck buddies, όχι. (κατά το www.slang.gr)

Και τώρα εσύ που με διαβάζεις θα μου πεις "καλά μάνα μου, πρωινιάτικα σε έπιασε πρεμούρα να κάνεις λεξιλογική ανάλυση, αντί να δουλεύεις για να βγει το "μεροκάματο?"

Και πολύ ορθά αναρωτιέσαι... Ερχόμενη λοιπόν προς το γραφείο και ακούγοντας μουσική πέτυχα "ανάλογη" κουβέντα On air...Όπου υπήρχε ο εξής προβληματισμός...
Το κατά πόσο όλο αυτό το νέο κύμα "σχέσεων" είναι φαλοκρατική εφεύρεση ή τελικά είναι συνειδητή επιλογή και των δύο φύλων...
Κατά πόσο αυτό είναι δημιούργημα των "αντρών" και κατά πόσο οι γυναίκες μπορούν να βρίσκονται σε μία τέτοια κατάσταση χωρίς τελικά να εμπλακούν συναισθηματικά και άθελα τους να δημιουργήσουν προσδοκίες...
Αν είναι απόρροια της μοναξιάς ή αν είναι απλά αποτέλεσμα του "ξέρω τι θέλω και το αποκτώ"...

Και επειδή ως γνωστών μου αρέσουν τα στατιστικά δεδομένα και λατρεύω να διερευνώ απόψεις και αντιλήψεις...θα ήθελα την γνώμη σας...

Έχετε ποτέ υπάρξει σε "σχέση" ανάλογη? Αν ναι...το απολαύσατε?Έγινε περίπλοκο? Αν όχι, θα το τολμούσατε?


Αυτά λοιπόν με τους πρωινούς προβληματισμούς....(αυτά συμβαίνουν μάνα μου, όταν τα ''αλλα τα "πρωινά" γεννετήσια ένστικτά σου τα έχεις καλύψει) προβληματίζεσαι με On air συζητήσεις :-ppp


Kissia στα μούτρα (Kissia είπα, μην μπερδεύεστε...:p) και καλημέρες...!!!

Αθήνα -Κυλλήνη-Ζάκυνθος-Κεφαλονιά-Αθήνα...

Κουραστικό ταξίδι... Πολλά χιλιόμετρα...Γέμισα όμως με όμορφες εικόνες...

...

Κάπου εκεί στις έξι το πρωί μέσα στο πλοίο από Κυλλήνη για Κεφαλονιά, βλέποντας το φεγγάρι ολόγιομο απέναντι μου, σταμάτησα να σκέφτομαι... Ο χρόνος πάγωσε για μερικά δευτερόλεπτα...
Στα ακουστικά μου παίζει το "sail away" από Madrugada... Ζεστός καφές στα χείλη, ακόμη πιο ζεστός αέρας στο πρόσωπο...

Οι σκέψεις ξαναέρχονται στην επιφάνεια, με μία να στριφογυρίζει έντονα στο μυαλό μου...

"Ζήτα το...αυτό που σκέφτεσαι, ζήτα το...!"

Στην χειρότερη περίπτωση απλά να πρέπει να προχωρήσεις χωρίς αυτό που ζήτησες...

Κοιτάζω γύρω μου...
Αυτό το μώβ-ροζ του ουρανού λίγο πριν ξημερώσει...είναι απλά υπέροχο...
Γεμίζω το μυαλό μου με αυτή την εικόνα και σιγοτραγουδάω...

"I just remeber that smile.
The smell is on my skin.
Feeling you, feel the sunlight.
I know I cannot win...."

thanks for sharing your freedom ...

Κάποιες φορές, κάποιες στιγμές σου μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στην μνήμη σου απλά γιατί η ένταση που δημιούργησαν στο "μέσα" σου ήταν τέτοια που ανακάτεψε την ψυχή σου...
Μία ανάλογη στιγμή έχω να θυμάμαι, από ένα βράδυ στο πρόσφατο παρελθόν μου, που ξεκίνησε με ιδιαίτερη παρέα, έτσι απλά, με πολύ συζήτηση, πολλά γέλια, είχε στιγμές με σιωπές...και αρκετό αλκοόλ...

Για ακόμα μία φορά θυμήθηκα (γιατί το ξεχνάω) πόσο σημαντικό είναι απλά να αφήνεσαι σε αυτό που είσαι (ό,τι κι αν είναι αυτό) και να κάνει το ίδιο και αυτός που έχεις απέναντί σου...
Έτσι απλά, ειλικρινά, χωρίς πολλές δεύτερες σκέψεις... Χωρίς πρέπει και γιατί, χωρίς ταμπέλες και ιδιότητες...

Πως είναι , γεμίζουν τα πνευμόνια σου ελευθερία...Όχι, δεν υπάρχει κάποια επιτυχημένη συνταγή...Απλό και μοναδικό συστατικό...το ξεγύμνωμα των "πρέπει" σου και η απόλυτη παράδοση στην στιγμή...


Σε ευχαριστώ, παρεάκι ... για το όμορφο βράδυ... Θα το ξανάκανα, ανεξαρτήτως τιμήματος...
Μα πιο πολύ σε ευχαριστώ που όντας εκεί παρέα μου (χωρίς την σαπίλα του δήθεν, χωρίς την ανάγκη του γοητεύειν και χωρίς την μάσκα του κυνηγού) έδωσες άλλη σημασία στο night out... :-)))


Όταν το ξημέρωμα άρχισε να κάνει την εμφάνιση του, υποσχέθηκα στον εαυτό μου, να μην αργήσω να ξαναμοιραστώ ανάλογες βραδιές...με όλους όσους εκείνους υπάρχουν στην ζωή μου και μπορούν να αφήσουν πίσω τους έστω και για λίγο όλα όσα τους κρατάνε κλεισμένους στο κλουβάκι τους...


ΥΓ।Σε λίγες ώρες ετοιμάζομαι για Ζάκυνθο και Κεφαλονιά... (επαγγελματικό ταξίδι βλέπεις) και μαζί με τα της δουλειάς...ετοιμάζω μουσικούλα ιδανική για ταξιδάκι...το σημειωματάριο των σκέψεων μου και Off we go...


Από Τετάρτη...πάλι εδώ...

βράδυ παρασκευής ...

Με δυνατούς ανέμους να ανακατώνουν τα μαλλιά μου...και συντροφιά με ένα μπουκάλι μαυροδάφνη στην αυλή μου...ακούω μουσική και βλέπω τον κέρσορα να αναβοσβήνει στην οθόνη του λάπτοπ μου...

Έκλεισε και αυτός ο κύκλος...του καλοκαιριού?χμ...των διακοπών...
Λίγες ακόμα μέρες και ο Σεπτέμβριος είναι γεγονός...Και πάντα μου έρχονται μνήμες της αναμονής που είχα επί "σχολείου" εποχής...

Ιδιαίτερο καλοκαίρι, με ανθρώπους που ήρθαν, έφυγαν, έμειναν...Με στιγμές που σίγουρα θα μείνουν ως γλυκιά ανάμνηση για το καλοκαίρι του 2011 ...

Ατελείωτα γέλια και φωτογραφίες βγαλμένες για τον "πατερούλη", απίστετες ώρες παρέα με τον ήλιο και το αλάτι να αλλάζει τη γεύση του σώματος... Μοναδική συνάντηση με την μεταμοντέρνα "Ζωζώ Σαπουντζάκη" που έδωσε στις διακοπές μου ομολογουμένως άλλη τροπή...(πολύ ελληνικός κινηματογράφος μάνα μου...) Ατελείωτα χιλιόμετρα με μοναδικό σκοπό την όαση ενός Beach-μπαρου... Πολύ "λα" βαθύ και σαλονικώτικο...

Ακόμα και η επιστροφή στην Αθήνα και στο κλουβάκι της αυλούλας μου επιφύλασσε όμορφες στιγμές... Βραδυνά ποτά στο εξωτικό bar της γειτονιάς με "γειτονική παρέα" και ατμόσφαιρα ομολογουμένως ενδιαφέρουσα... Spooky νύχτα στην κοσμοπολίτικη Νέα Μάκρη με ένα "χάρτινο φεγγάρι" να φωτίζει την αν μη τι άλλο "διαφορετική" βραδιά...
Και μοναδικό night in (out), κάπου σε μία ταράτσα, παρέα με τον έναστρο ουρανό, το λατρεμένο μου λάπτοπ να παίζει μουσική και με ιδιαίτερη παρέα, έτσι απλά αναμένωντας το πρώτο πρωινό φως... Να μου θυμίζει ότι υπέροχες ανατολές...μπορείς να δεις και στην απρόσωπη αυτή τσιμεντούπολη που ζούμε...

Ευχαριστώ... for shairng τις στιγμές σας μαζί μου...Ξέρετε εσείς...It was my pleasure...

Ας έχουμε ένα εξίσου όμορφο φθινώπορο...

life is fucking short ...

at least enjoy it...

P.S Regardless what the cost would be...